यादों का खज़ाना

यादोंके खजाने पे  बेठा  एक साप,
यादो  के खजाने मे खट्टे-मीठे फल ;
मैं खाना तो चाहू,
पर कैसे मैं जाऊ …?
खज़ाने पे बेठा एक ज़हेरिला साप….!!!

.

खजाने में छुपे हुवे…..
कुछ चमकीले लम्हे, कुछ सुनहरे पल;
कुछ  रेशमी रातो  के गुज़रे हुए  कल-
मैं चुराना तो चाहू-
पर कैसे मैं जाऊ….?
खजाने पे बेठा एक ज़हरीला साप….!!!!

.

खजाने में गड़े हुवे…
कुछ टूटे हुवे सपने,कुछ लहु में लिपटे ख़त;
कुछ कचड़े हुवे अरमानोके अनबूजे शब-
मैं दफनाना तो चाहू;
पर कैसे मैं जाऊ…?
खजाने पे बेठा एक ज़हरीला साप…!!!

માધવને એટલું કે’જો ઓધવજી…..

માધવને એટલું કે’જો ઓધવજી-
વૃંદાવન ધામ હજુ એમ-નેમ છે…
ગોકુળિયું ગામ હજુ હેમ-ખેમ છે…!!

.
ભાનુ  છે  હજી’ય ઉગમણે ઉગતો.
વાળું વેળાએ વળી આથમણે ડૂબતો.
ચંદ્રના સ્થાન હજુ એમ-નેમ છે,
ગોકુળિયું ગામ હજુ હેમ-ખેમ છે….!!!

.
યમુનાના નીર જરા કાળા થયા છે.
વાંસળીને નાકે હવે તાળા પડ્યા છે.
પણ,ગોવર્ધનના સ્થાન હજુ એમ-નેમ છે.
ગોકુળિયું ગામ હજુ હેમ-ખેમ છે…!!

.
અશાવેલ રોજ થોડી-થોડી બૂજે છે.
ગોપીયો ને ગાયો હવે આંખેથી દુજે છે .
પણ,અવનીના કામ હજુ એમ નેમ છે.
ગોકુળિયું ગામ હજુ હેમ-ખેમ છે…!!

.
વૃંદા’તે વનમાં એક મૂર્તિ જડી છે.
ના બોલે ના ચાલે બસ એમ-નેમ ખડી છે.
એના હાલ-હવાલ હજુ એમ-નેમ છે .
ગોકુળિયું ગામ હજુ હેમ-ખેમ છે…!!

मत भेज मुझे…

.

मत भेज मुझे,खामोशियो के नगर;

तन्हाईयो से मुझे लगता है डर..

.

जंहा तू ना मिले,ए मेरे हमसफ़र;

ऐसी उदास राहों से लगता है डर…

मत भेज मुझे…

.

दर्द के जंगलो से गुज़रकर;अभी-अभी तो आये है.

मिलों के फासले तेयकर;तेरी पनाहो मे  आये है.

.

जरा रात तो ढल जाने दे;

मुझे होश में तो आने दे.

.

भटकते रहे ना फिर दर-बदर;

रुसवाईसे मुझे लगता है डर…

मत भेज मुझे..

.

गुलशन अपने हिस्सोके ;अपनी जेबमे भर लू;

अधूरे कुछ किस्सोको;  लम्होमे कैद  कर लू.

.

तेरी यादों का लेकर बिस्तर;

चले जायेंगे लम्बे सफ़र पर.

.

फिर जाना नहीं -वीरानियो के नगर;

मायूसियो से मुझे लगता है डर.

मत भेज मुझे..

.

ચોરી-ચોરી ચાંદ બની આવે …

ચોરી-ચોરી ચાંદ બની આવે મારે આંગણે;

દૂર-દૂર રહીને સતાવ્યા કરે …..

નયનો  ઉઘાડીને નજરો ઉઠાવું તો-

વાદળમાં જઈને છુપાયા કરે;

હરજાઈ મને કેટલું સતાવ્યા કરે…

ચોરી- ચોરી ચાંદ બની…….!!!

 

પૂનમની પાંખો પહેરી આકાશે  આવે;

બારીએથી સાદ કરી છત પર બોલાવે.

ચાળણીમાં ચળાય ના આંચળમાં સમાય;

હથેળીમાં ઝાલું  તો  ગાયબ થઇ જાય.

 

છુપાછૂપી રમવાને આવે મારે આંગણે,

દાવ મારો લઈને હંફાવ્યા કરે….

નયનો ઉઘાડીને નજરો ઉઠાવું તો-

વાદળમાં જઈને છુપાયા કરે;

હરજાઈ મને એટલું સતાવ્યા કરે….

 

ચોરી-ચોરી ચાંદ બની…..

 

અજવાળું લઈને મારા ઓરડામાં ઘૂમે,

આંખો મીચીને મારી, અંગ-અંગ ચૂમે ;

હળવેક રહીને પછી ચહેરા પર જૂકે,

તન-મનમાં મારી જાણે આગ કોઈ ફૂંકે;

 

પૂનમે પીવડાવે પ્રેમની પ્યાલીઓ ;

અમાસે મને રડાવ્યા કરે;

નયનો ઉઘાડીને નજરો ઉઠાવું તો -

વાદળમાં જઈને છુપાયા કરે ,

હરજાઈ મને કેટલું સતાવ્યા કરે….

 

ચોરી-ચોરી ચાંદ બની આવે મારે આંગણે….

મૈં તો ઐસા જાનતી થી,
કી પ્રીત કિયે દુખ હોયે;
મોહન પીવાડે ‘મીરાધા’ને,
તો ઝેર ભી અમ્રિત હોયે.

મોહન, હવે વાટ્યું મને લાંબી પડી….

.

ડગલે બે ડગલે તું ઓરે’રો  આવ;
મોહન હવે વાટયુ મને લાંબી પડી…..
દોડી- દોડીને હવે લાગે મને હાંફ ;
મોહન હવે વાટયુ મને લાંબી પડી…

.
વાટમાં વેરાયેલા  કાંટા ને  કાંકરા,
મારગ ભળાય નહિ,આડા આવે ઝાંખરા;
હાલી- હાલીને હવે લાગે મને થાક;
મોહન, હવે વાટ્યું મને લાંબી પડી…

.
વૈશાખ બળ્યો  લાંબો ને જેઠ બેવડાય,
અષાઢી આશાઓ આઘી-આઘી ઠેલાય,
દુકાળમાં તે દીધા  અધિક માસ ;
મોહન, હવે વાટ્યું મને લાંબી પડી..

.
સંધેવા લઈને આવે આ મૂંગા પારેવડા,
વાંચતા ના આવડે મને કોરા કાગળિયાં;
કાગળિયાં લખી-લખી લાગે મને થાક;
મોહન, હવે વાટ્યું મને લાંબી પડી….

તારું નામ લેતા જ…….

.

જયારે ગુલાબની બે  પાંખડીઓને તરસ લાગે છે,

ત્યારે તારું નામ પોકારે છે.

.

તારું નામ લેતા જ એક સુના-સુના ઓરડામાં ઘણ વાગે છે.

એના  ધણધણાટથી સમગ્ર  ઓરડો ડોલી ઉઠે છે.

કંપનો ચારે ય દિશાઓમાં ફેલાય જાય છે.

અને એ કંપનોથી સુકીભટ્ઠ  ધરતીમાં હરિયાળી છવાય જાય છે.

.

તારું નામ લેતા જ બે નાની ડુંગરીઓ-

ઉન્નત બની બે વિશાળ પર્વતોમાં રૂપાંતરિત થઇ જાય છે.

અને પછી એ પર્વતોની ટોચ પરથી બે ઝરણાઓ ફૂટી નીકળે છે.

.

તારું નામ લેતા જ પેટાળમાં ખળભળાટ થાય છે,

અને એક કોરા-કટ  કુવામાં દરિયો ઉભરાય છે

અને  કુવાના બે બંધ બારણાં છેવટે  ખુલી જાય છે.

.

તારું નામ લેતા જ  મણ-મણ વજનથી દબાયેલી એક શૃષ્ટિ-

મુક્ત થઇ પંખી જેવી હળવી ફૂલ બની જાય છે

અને આકાશે ઉડી જાય છે.

.

તારું નામ લેતા જ એક પંખી આકાશમાંથી બે વાદળો લાવી-

પોપચા નીચેના ખાલી-ખમ સરોવર ભરી જાય છે.

અને અંતે પાપણો નીચેથી બે નદી  ઉભરાય છે.

નદી- પરિતૃપ્તિની.

.

હા, તારું નામ લેતા જ ….